Powolne ożywienie chińskiego eksportu galu i germanu pokazuje naszą zależność.

Kiedy Chiny ogłosiły kontrolę eksportu galu i germanu w sierpniu ubiegłego roku, ceny początkowo gwałtownie wzrosły. Głównym tego powodem było gromadzenie zapasów przez zainteresowane firmy i dostawców. Musieliśmy również zapewnić, że będziemy mogli nadal dostarczać naszym klientom te metale technologiczne, które są tak ważne dla branży. Pod tym względem poradziliśmy sobie dobrze, ponieważ metale nie były dostarczane za granicę przez kilka miesięcy. Powodem tego było to, że chińskie władze musiały najpierw dokonać przeglądu wniosków, które firmy musiały wypełnić od początku kontroli.

Według chińskich organów celnych, największy na świecie producent germanu wyeksportował w zeszłym miesiącu 3 363 kilogramy germanu. To znacznie więcej niż 721 kilogramów w listopadzie, ale znacznie mniej niż 10 020 kilogramów w grudniu 2022 r., tj. przed inspekcjami. Ogólnie rzecz biorąc, ilość wyeksportowana w 2023 r. jest o 5,2% niższa niż w roku poprzednim. Sytuacja wydaje się być lepsza w przypadku galu. Chiny wyeksportowały 7 030 kilogramów w grudniu ubiegłego roku. To prawie 360% więcej niż w poprzednim miesiącu listopadzie, kiedy było to tylko 1 530 kilogramów. Jednak średnia miesięczna dostawa w ubiegłym roku wynosi 3 730 kilogramów, czyli 52,6% poniżej 7 870 kilogramów z poprzedniego roku. Ze względu na wciąż bardzo ograniczoną dostępność obu metali w niektórych branżach, takich jak wysokowydajna elektronika i fotowoltaika, ich ceny gwałtownie wzrosły. Na przykład cena galu wzrosła o 41,21% między lipcem 2023 r. a końcem grudnia, podczas gdy cena germanu wzrosła w tym okresie o 9,8%.

Ponieważ zarówno gal, jak i german są materiałami do produkcji zaawansowanych technologicznie mikroprocesorów, kontrole eksportu należy przypisać eskalacji napięć między Pekinem a Waszyngtonem. Metale te są „towarami podwójnego zastosowania”, tj. surowcami, które mogą być wykorzystywane zarówno do celów cywilnych, jak i wojskowych. Wprowadzając kontrole, Chiny pokazują zachodnim krajom uprzemysłowionym, że nadal są zależne od ich surowców. Zachód szuka zatem alternatywnych krajów-dostawców. Mogą jednak minąć dziesięciolecia, zanim zostaną one nie tylko znalezione, ale także gotowe do produkcji – a ceny z pewnością będą nadal rosły.