Metale ziem rzadkich są zbyt rzadkie dla planów Elona Muska
Czynnik zmienności Muska uderza ponownie. Akcje Tesli spadły ostatnio o 6%, a najnowsze doniesienia o tym, że pionier rewolucji pojazdów elektrycznych może już nie potrzebować metali ziem rzadkich do swojego następnego e-samochodu, również spowodowały, że dostawcy zaczęli sapać.
Dlaczego Elon Musk to powiedział, skoro wie, że na razie nie będzie w stanie obejść się bez metali ziem rzadkich? Chce on produkować 20 milionów samochodów elektrycznych rocznie do 2030 roku. Aby to zrobić, potrzebowałby ogromnej ilości metali ziem rzadkich, które musiałby pozyskać w bardzo krótkim czasie. Z analizy przeprowadzonej przez ARD wynika, że pojazd hybrydowy zawiera do 20 kilogramów tych surowców. Jeśli założymy, że samochody elektryczne zużywają podobną ilość, Elon Musk potrzebowałby 400 000 ton metali ziem rzadkich, biorąc pod uwagę roczną wielkość produkcji wynoszącą zaledwie 300 000 ton. Szef Tesli musiał więc przedstawić rozwiązanie, które „udowodni”, że może sobie poradzić z mniejszą ilością metali ziem rzadkich.
Według plotek, Musk rozważa zastąpienie metali ziem rzadkich, takich jak tlenek neodymu, ferrytem. Ten ceramiczny materiał o wysokiej przewodności magnetycznej ma umożliwić przejście na silniki synchroniczne z magnesami trwałymi. Materiał ten nie sprawdził się jeszcze w praktyce. Elon Musk również nie zaprezentował prototypu podczas dnia inwestora. Najwyraźniej nadal trwają prace nad samochodem elektrycznym z metali ziem rzadkich. Jedno możemy jednak powiedzieć na pewno – brak metali ziem rzadkich zawsze wiązał się ze spadkiem wydajności.
Magnesy neodymowo-żelazowo-borowe to najsilniejsze ze wszystkich magnesów trwałych. Są one odpowiedzialne za wysoką prędkość samochodów elektrycznych, a także za to, że mogą one uruchamiać się ze znacznie większą mocą niż konwencjonalne samochody z silnikiem benzynowym lub wysokoprężnym. Inne pierwiastki ziem rzadkich, takie jak prazeodym i dysproz, są często częścią magnesu i chronią go przed rozmagnesowaniem. Ogólnie rzecz biorąc, metale ziem rzadkich zapewniają, że samochód elektryczny jest mocniejszy i ma większy zasięg. Metale ziem rzadkich są zatem nadal ważne dla Elona Muska, aby nadal zaspokajać zapotrzebowanie klientów, którzy przy zakupie samochodu stawiają na jakość.
Mówimy: metale ziem rzadkich nie są prawdziwym problemem Elona Muska. Większość z tych metali krytycznych występuje stosunkowo obficie w ziemi, a ich niedobór opiera się na zależnościach, które Musk musiałby ograniczyć. Jednym z rozwiązań, choć nie szybkim, mogłoby być zainwestowanie przez niego wysokiej trzycyfrowej kwoty w otwarcie kopalni w USA, w tym powiązanej rafinerii. Wydobycie metali ziem rzadkich właśnie zaczyna się ponownie opłacać ze względu na rosnące ceny, więc teraz byłby dobry moment na zapewnienie sobie dostępu do tych surowców.
Kolejna zaleta: metale ziem rzadkich z Europy lub USA byłyby „zielone”, gdyby były produkowane przy użyciu najnowszych technologii rafineryjnych. Istnieją już dwa zakłady pilotażowe, jeden w Wyoming i jeden w Norwegii. Do tej pory ponad 90 procent europejskich metali ziem rzadkich pochodziło z Chin, których standardy środowiskowe są niższe niż na Zachodzie. Jednak łańcuchy dostaw stają się coraz ważniejsze, więc lokalna kopalnia lub rafineria z pewnością oferuje korzyści.
Nawiasem mówiąc, dotyczy to nie tylko pana Muska, ale także europejskich kapitanów przemysłu.
Z szerszej perspektywy ceny metali ziem rzadkich nie są zagrożone. Według portalu informacyjnego Adams Intelligence, popyt na te surowce ma wzrosnąć trzykrotnie. Von der Leyen, przewodnicząca Komisji Europejskiej, mówi nawet o pięciokrotnym wzroście. Z drugiej strony oczekuje się, że produkcja tylko się podwoi. Ceny powinny zatem wzrosnąć. Inwestorzy mają zatem dobrą okazję, aby kupić więcej, w tym nieopodatkowane przechowywanie i nieopodatkowane zyski po rocznym okresie posiadania.